Toplumsal TVBağımsız görüş, analiz ve düşünce
Ana Sayfa/Görüş
Köşe Yazısı

YÜZYILIN EMEKLİ YOKSULLUĞU

Sultan Alpınar, emekli yoksulluğunu prim adaletsizliği, intibak ve aylık bağlama sistemi üzerinden ele alarak kalıcı sosyal güvenlik reformu çağrısında bulunuyor.

Çalışma evraklarını ve ev bütçesini birlikte inceleyen emekli çift; yapay zekâ ile oluşturulmuş temsili sahne.
Çalışma evraklarını ve ev bütçesini birlikte inceleyen emekli çift; yapay zekâ ile oluşturulmuş temsili sahne.

Çözümsüz Kalan Prim Adaletsizliği

Emeklilik, yıllarca çalışmış, üretmiş, ülkesinin kalkınmasına katkı sunmuş insanların yaşamlarının geri kalanını huzur ve güven içinde geçirmesini sağlayan sosyal bir hak olmalıdır. Ancak bugün Türkiye'de milyonlarca emekli, ömrünü çalışarak geçirmesine rağmen yaşamının en zor dönemini yoksulluk, geçim sıkıntısı ve gelecek kaygısıyla karşı karşıya geçiriyor.

Bugün yaşanan emekli yoksulluğu yalnızca ekonomik bir sorun değil; sosyal devlet anlayışının, hak ve adalet duygusunun sorgulanması gereken ciddi bir toplumsal sorundur.

Bu tablonun en önemli nedenlerinden biri de yıllardır çözüme kavuşturulamayan prim adaletsizliğidir.

Aynı sosyal güvenlik sistemi içerisinde farklı dönemlerde emekli olanlar, farklı prim günleri ve kazançları üzerinden birbirinden çok farklı aylıklarla yaşam mücadelesi veriyor. Uzun yıllar çalışıp yüksek prim ödeyenlerin, daha az prim ödeyenlerle benzer ya da daha düşük aylıklar alması, emeklilik sistemindeki adalet duygusunu derinden yaralıyor.

Oysa emekli aylığı bir lütuf veya yardım değildir. Yıllarca ödenen primlerin, verilen emeğin ve çalışma hayatında ortaya konulan alın terinin karşılığıdır.

Emekliler arasındaki gelir uçurumunun giderilmesi, intibak sorununun çözülmesi ve aylık bağlama sisteminin hakkaniyetli bir yapıya kavuşturulması artık ertelenemez bir zorunluluktur. Emeklilikte adalet, yalnızca maaşlara yapılan dönemsel zamlarla sağlanamaz. Kalıcı, şeffaf ve bütün emeklileri kapsayan köklü bir sosyal güvenlik reformu gereklidir.

Emekli aylıkları insanca yaşam koşullarını karşılayacak düzeye çıkarılmalı; prim ödeme gün sayısı, kazanç ve çalışma süresi arasındaki denge korunmalıdır. Hiçbir emekli, yıllarca verdiği emeğin karşılığını alamadığı duygusuyla yaşamamalıdır.

Bugün milyonlarca emeklinin ortak beklentisi ayrıcalık değil; hak, eşitlik ve adalettir. Emekliler sadaka değil, hak ettikleri yaşam koşullarını talep ediyor.

Unutulmamalıdır ki emekliyi yoksulluğa mahkûm eden bir düzen, emeğin değerini de yok sayar. Emeklilerin sorunları görmezden gelindikçe toplumsal huzurdan, sosyal adaletten ve kuşaklar arası güven duygusundan söz etmek mümkün değildir.

17 milyon emeklinin sesi duyulmalı; prim adaletsizliği, intibak ve emekli yoksulluğu artık siyasi vaatlerin değil, somut çözümlerin konusu olmalıdır.

Çünkü emeklilik bir yoksulluk dönemi değil, insan onuruna yaraşır bir yaşam dönemi olmalıdır.

EMEKLİNİN HAKKI TESLİM EDİLMEDEN TOPLUMSAL ADALET SAĞLANAMAZ!