Toplumsal TVBağımsız görüş, analiz ve düşünce
Ana Sayfa/Görüş
Köşe Yazısı

EMEKLİYE DEĞER VERMEK, GEÇMİŞE SAYGI DUYMAKTIR

Sultan Alpınar, Bülent Ecevit’i anarken emeklilerin geçim mücadelesini ve insanca yaşam hakkını ele alıyor.

Bülent Ecevit, elinde mikrofonla kalabalığa sesleniyor.
Bülent Ecevit, elinde mikrofonla kalabalığa sesleniyor.

Bülent Ecevit'i anarken: Dün umut, bugün geçim mücadelesi…

Türkiye siyasetinin önemli isimlerinden, halk arasında "Karaoğlan" olarak anılan eski Başbakan Bülent Ecevit’i, aramızdan ayrılışının 20. yılında saygı ve rahmetle anıyoruz.

Ecevit, siyasi yaşamı boyunca halktan yana söylemleri, mütevazı kişiliği ve sosyal adalet anlayışıyla hafızalarda yer edindi. Çalışma bakanlığı ve başbakanlık görevlerinde bulunmuş, çalışma hayatı ve toplumsal haklar üzerine yürütülen siyasi tartışmalarda önemli bir yer edinmiştir.

Ancak bugün onun anısını yaşatırken yalnızca geçmişi hatırlamakla yetinemeyiz. Bir de bugünün emeklilerine bakmak zorundayız.

Peki bugün emekliler nerede, nasıl yaşıyor?

Yıllarca çalışmış, üretmiş, ülkesine katkı sunmuş milyonlarca insan, hayatının en huzurlu dönemini yaşaması gerekirken geçim mücadelesi veriyor. Emekli maaşıyla kira ödemek, mutfak masraflarını karşılamak, sağlık ve ilaç giderlerini düşünmeden yaşamak giderek zorlaşıyor.

Geçmişten bugüne emeklilerin yaşam koşullarına baktığımızda, ekonomik güçlerinde ciddi bir gerileme ve alım güçlerinde belirgin bir kayıp yaşandığını görüyoruz. Bugün milyonlarca emekli, yıllarca verdiği emeğin karşılığında insanca yaşayabileceği bir gelir elde etmekte zorlanıyor.

Emekli maaşları; artan hayat pahalılığı, barınma, gıda ve sağlık giderleri karşısında yetersiz kalıyor. Bir zamanlar emeklilik denildiğinde akla huzur, güvence ve dinlenme gelirken bugün birçok emekli için emeklilik, bitmeyen bir geçim mücadelesine dönüşmüş durumda.

Emeklilik, insanın hayattan çekilmesi değil; yıllarca verdiği emeğin karşılığında insanca yaşama hakkını elde etmesidir.

Bugün emekliler torunlarına harçlık verebilmenin, sosyal hayata katılabilmenin, bir dostuyla çay içebilmenin hesabını yapıyor. Oysa emeklilik yoksulluğun değil, huzurun ve güvenin dönemi olmalıdır.

Bülent Ecevit'i anarken yalnızca geçmişteki siyasi görevlerini değil, sosyal adalet, emek ve halkın yaşam koşulları üzerine yürüttüğümüz tartışmaları da hatırlamalıyız.

Çünkü bir ülkenin gerçek gelişmişliği yalnızca ekonomik göstergelerle değil, yıllarca çalışmış insanlarına sunduğu yaşam koşullarıyla da ölçülür.

Bizim talebimiz ayrıcalık değil, yılların emeğinin karşılığında insanca yaşamaktır.

Bülent Ecevit'i saygı ve rahmetle anarken bir kez daha soruyoruz:

Bir ömür ülkesine hizmet etmiş emekli, ömrünün geri kalanını geçim derdiyle geçirmek zorunda mı?

Emeklinin hakkı, toplumun vicdanıdır.

Sultan Alpınar

Halk Emekliler Sendikası