Bazı tarihler vardır; yalnızca geçmişte yaşanan bir olayı değil, bir milletin geleceğe nasıl yürümek istediğini de anlatır. 1 Kasım 1928, Türkiye Cumhuriyeti'nin aydınlanma tarihinde böyle bir dönüm noktasıdır.
Harf Devrimi, sadece kullanılan harflerin değişmesi değildi. Aynı zamanda okuyan, öğrenen, sorgulayan ve dünyayı bilimsel düşünceyle kavrayan bir toplum oluşturma idealinin önemli adımlarından biriydi.
Türkler tarih boyunca farklı alfabeler kullanmış, İslamiyet'in kabulünden sonra Arap alfabesine geçmişti. Ancak Türkçenin ses yapısıyla Arap alfabesi arasındaki uyumsuzluk, okuma yazma öğretiminde çeşitli güçlükler yaratıyordu. Osmanlı'nın son dönemlerinde başlayan alfabe tartışmaları, Cumhuriyet'in ilanıyla birlikte kapsamlı bir dönüşümün parçası hâline geldi.
Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyet'i yalnızca bir yönetim biçimi olarak değil, toplumsal ve kültürel bir aydınlanma projesi olarak ele alıyordu.
9 Ağustos 1928'de Sarayburnu'nda yeni Türk harflerini halka tanıttı. Kara tahta başına geçerek vatandaşlara yeni harfleri öğretti. 1 Kasım 1928'de TBMM tarafından kabul edilen Harf Kanunu ile yeni Türk alfabesi resmen yürürlüğe girdi.
Ardından Millet Mektepleri açıldı. Kadın, erkek, genç, yaşlı demeden milyonlarca insanın okuma yazma öğrenmesi için büyük bir eğitim seferberliği başlatıldı.
Bu dönüşümün en önemli mesajlarından biri şuydu: Bilgi ve eğitim, toplumun ayrıcalıklı bir kesiminin değil, bütün yurttaşların hakkıdır.
Peki, bugün Harf Devrimi'ni anarken kendimize hangi soruları sormalıyız?
Aradan geçen 98 yılda eğitimde, bilimde ve teknolojide önemli gelişmeler yaşandı. Ancak aydınlanma mücadelesi hiçbir zaman tamamlanmış değildir.
Okuyan ama sorgulamayan, bilgiye ulaşan ama doğruyu yanlıştan ayıramayan, düşüncesini özgürce ifade edemeyen bir toplumun gerçek anlamda aydınlanmasından söz edemeyiz.
Bugün ihtiyacımız olan; ezberleyen değil sorgulayan, itaat eden değil düşünen, farklılıklardan korkan değil farklı düşüncelere saygı duyan kuşaklar yetiştirmektir.
Çünkü bir ülkenin gerçek zenginliği yalnızca ekonomik kaynakları değil; eğitimli, bilinçli, özgür düşünebilen insanlarıdır.
Harf Devrimi'nin anlamını yalnızca geçmişin bir reformu olarak görmek, onun taşıdığı toplumsal sorumluluğu eksik anlamak olur. Asıl görevimiz, Cumhuriyet'in eğitim ve aydınlanma idealini bugünün koşullarında yaşatmak ve gelecek kuşaklara aktarmaktır.
Unutmayalım; cehaletle mücadelenin yolu eğitimden, özgür düşüncenin yolu demokrasiden, çağdaş bir toplumun yolu bilimden geçer.
Harf Devrimi'nin 98. yılında Gazi Mustafa Kemal Atatürk'ü ve Cumhuriyet'in aydınlanma mücadelesine emek verenleri saygı ve minnetle anıyorum.
Çünkü harfler değişebilir, çağlar değişebilir; ancak aydınlanma ihtiyacı hiçbir zaman değişmez.
Aydınlık bir gelecek, aydınlanmış bir toplumla mümkündür.
Raziye Yazıcı





